വിവരണം – ശരത് കൃഷ്ണൻ.
അമ്മയും അച്ഛനു ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുത്ത……. ഇനി ഒരു തിരിച്ച് വരവില്ലെന്നു വിട പറഞ്ഞിറങ്ങിയ ദുബായിലെ ആ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വീണ്ടുമൊരു യാത്ര.
ദുബായ് നഗരം ഞങ്ങളെ വരവേൽക്കുന്നത് തന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു! എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും ദുബായിലെ മണൽത്തരിക്കുവരെ സുപരിചിതമായ ശബ്ദം നൈല ഉഷ, താൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന FM സ്റ്റേഷനിലൂടെ എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും ദുബായിലേക്ക് സ്വാഗതം പറയുമ്പോൾ കാറിലിരുന്ന് തെല്ലു ആശ്ചര്യത്തോടെയാണ് ഞങ്ങളത് കേട്ടത്. സാധാരണക്കാരായ ഞങ്ങൾക്ക് ദുബായിൽ കിട്ടിയ രാജകീയ വരവേൽപ്! ഞങ്ങൾ നേരെ തൃശ്ശൂർ ഉള്ള എന്റെ സുഹൃത്ത് നിലുവിന്റെ ബുർജ് ഖലീഫയിലെ 64-ാം നിലയിലെ മുറിയിലാണ് താമസിച്ചത്. അതിനിടയിൽ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി ഞങ്ങൾ മുറിയിൽ കയറിയ ഉടനെ സെക്യൂരിറ്റി അലർട്ട് ഉണ്ടാകുകയും പെട്ടന്നു തന്നെ ഞങ്ങൾ 64 നിലയും ധൃതിയിൽ കോണി ഇറങ്ങി താഴെ എത്തിയപ്പോഴാണ് കാര്യം അറിയുന്നത് അന്നവിടെ ഫയർ ഡ്രിൽ ആയിരുന്നു, ഒരേ സമയം ദേഷ്യവും, തമാശയും തോന്നിയ നിമിഷം.40 സെക്കന്റിൽ 64-ാം നിലയിൽ നിന്നും താഴെ എത്തുന്ന ലിഫ്റ്റ് ഉള്ളപ്പോൾ ചവിട്ടുപടി മുഴുവൻ 20 മിനിറ്റിൽ ഇറങ്ങിയ സുഖവും….. മരണത്തിനു മുൻപുള്ള വെപ്രാളം ശരിക്കും അറിഞ്ഞു.
അങ്ങിനെ ബുർജ് ഖലീഫ ഫയർ & സേഫ്റ്റി റസ്ക്യു ടീം അവതരിപ്പിച്ച ഫയർ ഡ്രിൽ നാടകത്തിന്റെ ക്ഷീണം അകറ്റുവാൻ മുറിയിൽ വിശ്രമിച്ചു. ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് നൈല വന്ന് ഞങ്ങളെയും കൂട്ടി ദുബായ് മാളിലേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു. ദുബായ് നഗരം എനിക്ക് സുപരിചിത അല്ലെങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് ഈ നഗരം ഒട്ടേറെ ഓർമ്മകളുടെ ഒരിടമാണ്. ഞാൻ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ചപ്പോൾ അമ്മ എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദുബായ് മാൾ സുന്ദരിയാണെങ്കിലും മ്മടെ തൃശ്ശൂർ സിറ്റി സെന്റർന്റ അത്ര സുന്ദരി അല്ലാട്ടോ. അങ്ങനെ അന്നത്തെ ദിവസം മാളുകളും ഷോപ്പിങ്ങുമായി തീർന്നു.നൈലയുടെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് തിരിച്ച് ബുർജിൽ പോകുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ നൈല തന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നാൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞ് പ്രശ്നം തുടങ്ങിയതിനാൽ ഞങ്ങൾ അന്ന് അവിടെ നിന്നു. പിറ്റെ ദിവസം കാലത്ത് തന്നെ ഞങ്ങൾ ദുബായ് നഗരത്തിന്റെ മറ്റ് ദൃശ്യ വിരുന്നിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി.
എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായ ജോമിയും, ജോസഫ് ടോണിയും ഞങ്ങൾ ദുബായിൽ എത്തിയതറിഞ്ഞ് കൂടെ കൂടി. ടോണി ഖത്തറിൽ നിന്നും ഞങ്ങളുടെ വരവറിഞ്ഞ് മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് ദുബായിലേക്ക് പോന്നതാണ്. അന്നത്തെ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അക്വേറിയമായ അറ്റ്ലാന്റിക്സിലേക്കായിരുന്നു, സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പോയതുപോലെ ആയിരുന്നു ആ അക്വേറിയത്തിലെ സജീകരണം!.ഇതിലെല്ലാമുപരി എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കൾ ജോമിയും, ജോസഫും അവരുടെ സമയവും, ജോലിയും ഒക്കെ കളഞ്ഞ് ഞങ്ങളെയും കൊണ്ട് നടക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. ഇതിലെ മറ്റൊരു കാര്യം ഇവർ നാട്ടിൽ വന്നാൽ ഞാൻ എന്റെ സമയും, ജോലിയുമൊന്നും കളഞ്ഞ് അവരെയും കൊണ്ട് നടന്നിട്ടില്ല, അതിലൊന്നും എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ പരിഭവവും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അമ്മയെ അവർ സ്വന്തം അമ്മയെപ്പോലെ കൊണ്ട് നടന്ന് കാഴ്ചകൾ കാട്ടിക്കൊടുത്തു. സുഹൃത്തുക്കളുടെ സ്ഥാനം പറഞ്ഞറിയിക്കുവാൻ പറ്റുന്നതിലും മുകളിലാണ്. അങ്ങനെ ദുബായിലെ മറ്റ് സൗന്ദര്യങ്ങളും ആസ്വദിച്ച് അന്നത്തെ യാത്രയും അവസാനിപ്പിച്ചു.
39 വർഷം മുൻപ് അമ്മയും, അച്ഛനും ദുബായിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അയൽവാസിയും അമ്മയുടെ അവിടുത്തെ ഏക സുഹൃത്തുമായ നസീജ അന്റിയുടെയും, മൊയ്തീൻ അങ്കിളിന്റെയും മകൾ ഷീന ചേച്ചി ഞങ്ങൾ ദുബായിൽ എത്തിയത് ഫെയിസ് ബുക്കിലൂടെ അറിഞ്ഞു വിളിച്ചതാണ്. അപ്പോൾ തന്നെ കാണാമെന്നു പറയുകയും ഞങ്ങൾ ഒരു റസ്റ്റോറൻറിൽ ഒത്തുകൂടുകയും ചെയ്തു. ഷീന ചേച്ചിയെ ചെറുപ്പത്തിൽ കണ്ടതാണ് അമ്മ, നീണ്ട 39 വർഷത്തിനു ശേഷമുള്ള കുടിക്കാഴ്ചയിൽ അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും സന്തോഷം അണപൊട്ടി ഒഴുകി. വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചേച്ചിയോട് അച്ഛനും അമ്മയും താമസിച്ച ആ പഴയ ഫ്ലാറ്റിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ എകദേശം ഒരു രൂപമുണ്ടെന്നും കിസ്സേഴ്സിലാണ് അതെന്നും പറഞ്ഞു. എന്നാൽ പിന്നെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം അത് കണ്ടു പിടിക്കലാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ നേരെ കിസ്സേഴ്സിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് തന്നെ സ്ഥലം പിടി കിട്ടി ഒരു പാട് ബ്ലോക്കുകളിൽ നിന്നും ആ പഴയ അഞ്ചാം നമ്പർ ബ്ലോക്ക് അമ്മ അത്യു ത്സാഹത്തോടെ കൃത്യമായി തന്നെ കണ്ടു പിടിച്ചു.
ആ ബ്ലോക്കിലെ ഒന്നാം നിലയിലെ 50-ാം നമ്പർ മുറിയിലാണ് അമ്മ താമസിച്ചിരുന്നത്. ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഒന്നാം നിലയിലേക്ക് ഓടിക്കയറുമ്പോൾ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ദുബായിലേക്ക് വന്ന ആ പതിനെട്ടുകാരിയെ ഞാൻ അമ്മയിൽ കണ്ടു. ആ മുറിയുടെ മുൻപിൽ ചെന്ന് നിന്നപ്പോൾ അമ്മയുടെ സന്തോഷം കണ്ണുകളിൽ കാണാമായിരുന്നു….. അത് വർണ്ണിക്കുവാനുള്ള വാക്കുകൾ എന്റെ കൈവശമില്ല. ചുമ്മാ അതിനു മുൻപിൽ നിന്നും ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കുവാനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും ഒരു കൗതുകത്തിന് ഞാൻ കോളിങ്ങ് ബെൽ അടിച്ചു. വാതിൽ തുറന്നു വന്ന ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ മലയാളിയാണെന്ന് മനസ്സിലായി. അവരോട് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ മുൻപ് താമസിച്ചതാണെന്നും, ഒന്നു അകത്ത് കയറി കണ്ടോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ സന്തോഷപൂർവ്വം അവരത് സമ്മതിച്ചു. ആ മുറിയിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…..
അന്നത്തേതിൽ നിന്നും മുറിയിൽ യാതൊരു മാറ്റമില്ലെന്നും, അവിടുതെ വീട്ടുകാരിയെപ്പോലെ എന്നെ ആ മുറിയിലെ മുക്കും മൂലയും പരിചയപ്പെടുത്തി, ചുവരിനോടു പോലും അമ്മ കുശലം പറഞ്ഞു. ദുബായ് യാത്രയിലെ ഏറ്റവും മധുരമേറിയ യാത്രയും ഇതുതന്നെയെന്ന് നിസംശയം പറയാം. അവിടെ നിന്നും ഷീന ചേച്ചി ഞങ്ങളെ ബുർജിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു. മുറിയിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ നൈലയും, മകനും എത്തുകയും, വിശ്രമം മതിയാകും മുൻപെ ഗ്ലോബൽ വില്ലേജിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കുകയും അവിടുത്തെ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ച് നടന്ന് ക്ഷീണിച്ച് തിരിച്ച് മുറിയിൽ എത്തി വിശ്രമിക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ പഴയ ഫ്ലാറ്റിൽ ആയിരുന്നു. പിറ്റെ ദിവസം ഞങ്ങൾ വീണ്ടും അബുദാബിയിലേക്ക് തിരിച്ചു, ലക്ഷ്യം ഫെറാറി വേൾഡ് ആണ്….. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ കുറെ ഏറെ ഓർമ്മകൾ തല ഉയർത്തി, വണ്ടി ഭ്രാന്തിൽ നാടു മുഴുവൻ അലഞ്ഞും, ചെനൈലും, കോയബത്തൂരുമുൾപ്പടെ ഉള്ള ട്രാക്കുകളിൽ കയ്യിലെ വണ്ടിവെച്ച് ട്രാക്കിനെ പ്രണയിച്ചപ്പോൾ ഒരിക്കൽ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടില്ല ഏതൊരു വാഹനപ്രേമിയുടെയും ആഗ്രഹമായ FI ട്രാക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുമെന്നത്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ സ്വപ്ന സാക്ഷാത്കാരത്തിനു മുൻപിലാണ് നിൽക്കുന്നത്.
എനിക്ക് ഈ ആഗ്രഹ സഫലീകരണത്തിൽ ഏറ്റവും അധികം നന്ദി രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള എന്റെ സുഹൃത്ത് നിലുവിന്റെ ഉപ്പ ഷെറീഫ് ഇക്കയോടാണ്. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ അവിടെ ചിലവഴിച്ചു. നേരെ ദുബായ്ക്ക് തിരിച്ചു പോയി. പിറ്റെ ദിവസം മുഴുവൻ ചിലവഴിച്ചത് ഡോൾഫിനുകളുടെ കൂടെ ആയിരുന്നു ആ അക്വേറിയത്തിൽ സാധു ജീവികളുടെ കൂടെ ചിലവഴിച്ച നിമിഷങ്ങൾ മനസ്സിനെ അത്രയേറെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അവിടുന്ന് നേരെ മറ്റൊരു സുഹൃത്ത് കിരൺ ചേട്ടന്റെ കൂടെ ഡെസർട്ട് ഡ്യൂസിലേക്ക് പോയി, നാട്ടിൽ നിന്ന് ആര് വന്നാലും കിരൺ ചേട്ടന്റെ ആചാരമാണത്, വണ്ടിയിൽ കയറി മണലാരണ്യത്തിൽ കുത്തിമറിയുമ്പോൾ നടു ഒടിയും എന്നുറപ്പുള്ളതിനാൽ അമ്മയെ ആ ഉദ്യമത്തിൽ നിന്നും നിർബന്ധപൂർവ്വം പിൻവാങ്ങിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ അന്നത്തെ ദിവസത്തിനും വിരാമമായി.
പിറ്റെ ദിവസം ഞങ്ങൾ വീണ്ടും അബുദാബിയിലേക്ക് തിരിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു ലക്ഷ്യം വീണ്ടും ഫെറാറി വേൾഡ് ആണ്….. ജോമി ഫ്ലാറ്റിൽ വന്ന് അങ്ങളേയും കൊണ്ട് ഫെരാരി വേൾഡിൽ പോകുവാനായി എത്തി, ഞങ്ങൾ ടാക്സിയിൽ പോയ്ക്കൊള്ളാം എന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ അതിനു സമ്മതിച്ചില്ല അവന്റെ എല്ലാ ജോലി തിരക്കുകളും മാറ്റി വെച്ച് വന്നിരിക്കുകയാണ് പാവം. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഫെറാറി വേൾഡിലെത്തി.ലോകത്തിലെ എറ്റവും വേഗതയേറിയ റോളോകോസ്റ്ററിൽ ഞങ്ങൾ കയറി, മുൻപിലെ സീറ്റിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഞാൻ ചോദിച്ചു അമ്മെ പുറകിൽ ഇരുന്നാൽ പോരെ. മറുപടി ഇരിക്ക്യാച്ചാൽ മുൻപിൽ തന്നെ ഇരിക്കണം, ഓ ആയിക്കോട്ടെന്ന് ഞാനും. സാരി ഉടുത്ത് റോളോ കോസ്റ്ററിൽ മ്മടെ തൃശൂർക്കാരി.
റോളോ കോസ്റ്റർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തതും തൃശൂർ പൂരത്തിന്റെ വെടിക്കെട്ടിന്റെ കൂട്ട പ്പൊരിച്ചിലിൽ പെട്ടതു പോലെ ആയി ഒറ്റ ആന്തലിൽ എല്ലാം അവസാനിച്ചു. ഒന്നു പേടിക്കുവാനുള്ള സമയം എടുക്കുന്നതിനു മുൻപെ തിരിച്ചെത്തി, എഫ് വൺ റെയ്സ് കാറിന്റെ വേഗത! അമ്മയ്ക്കിതൊന്നും വല്യ സംഭവമല്ലാന്ന മട്ടിലാ ഇരുപ്പ്. നമിച്ചു ഞാൻ. വൈകുന്നേരം യാത്ര നേരെ ഗ്രാന്റ് മോസ്കിലേക്കായിരുന്നു, അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അവിടുത്തെ ആചാരപ്രകാരം പർദ്ദ ധരിക്കണമെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഏതൊരു മതത്തിന്റെയും ആചാര – അനുഷ്ഠാനത്തെ മാനിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിച്ചതാണ് എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സംസ്കാരം. അതിനാൽ തന്നെ പർദ്ദ അമ്മ സന്തോഷപൂർവ്വം ധരിച്ച് ആ ആരാധനാലയത്തിൽ ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
അവിടന്ന് നേരെ ചിത്രങ്ങളുടെയും, ശില്പങ്ങളുടെയും മാസ്മരിക ലോകമായ ലൗർ മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് പോയി ശരിക്കും വർണ്ണങ്ങളുടെ ലോകം, സാക്ഷാൽ ഡാവിൻജിയുടെ മാന്ത്രിക സൃഷ്ടികൾ വരെ ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടും.മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്നും നേരെ പോയത് ഉക്രെയിൻ കാരിയെ കല്യാണം കഴിച്ച തൃശൂർക്കാരന്റെ അടുത്തേക്കാണ്, എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് നിർമ്മൽ. അവന്റെ ഇരട്ടക്കുട്ടികളെയും കണ്ട് ഉക്രയിൻകാരിയുടെ ചായയും കുടിച്ച് നേരെ ദുബായ്ക്ക്. നേരെ നൈലയുടെ വീട്ടിൽ പോയി അവളെ ശല്യം ചെയ്തപ്പോൾ ഒരു സമാധാനം കിട്ടി. ഇത് അവർ കാണില്ലാന്നുള്ള ധൈര്യത്തിലാണ് ശല്യം ചെയ്തു എന്നെഴുതുന്നത് . എന്റെ ദുബായ് യാത്രയുടെയും, ഈ കാഴ്ചകൾക്ക് വഴി ഒരുക്കിയതും നൈലയാണ്, ഇനി ഒന്നും കാണുവാൻ ബാക്കിയില്ല തോന്നണു അത്ര മാത്രം ഞങ്ങൾ ഈ യാത്ര ആസ്വദിച്ചു അതിന്റെ ഫുൾ ക്രെഡിറ്റും നൈലയ്ക്കുതന്നെ. ഭക്ഷണശേഷം ഞങ്ങൾ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി പിറ്റെ ദിവസം നേരെ എയർപോർട്ട്…… മ്മടെ തൃശൂർക്ക് .